สวัสดีครับ
หายไปนานกับผมคนนี้ซึ่งไม่ได้ขี้เกียจเขียนอะไรหรอกนะครับ เพียงแต่ว่า มีเวลาน้อยอยู่เหมือนกันที่จะเข้ามา ส่วนใหญ่ก็จะถนัดไปในเรื่องการบอกเรื่องคอมกับเพื่อน ๆ ที่ยังไม่เป็นคอมสักเท่าไร และ รับความรู้จากผู้ที่เป็นแล้วมาใส่หัวตัวเองเพื่อพัฒนาต่อไปครับ
ผมเคยเขียนแนะนำตัวแล้วครั้งหนึ่งแต่ว่า ไม่ค่อยจะสมบุรณ์สักเท่าไรจึงขอแนะนำตัวกันบ้างดีกว่า
ผมชื่อเอกครับ ชื่อที่เขาเรียกกันก็ PjPancake ชื่อนี้มันมีที่มาที่ไปนะครับแล้วจะมาเล่าให้ฟังในวันหลังครับ วันเกิดผมถ้าอ่านหลายหัวข้อของผมก็จะทราบดีว่า ผมเกิดเมื่อไรแต่ตามบัตรประชาชนผมไม่ใช่อ้ะดิ้ ผมเป็นคนตาบอดครับซึ่งคนตาบอดนั้นอาจจะดูน่าสงสารนะครับแต่สำหรับผมน่าหมั่นไส้มากกว่า กวนจังนะไอ้นี่ ผมสูง 175 ซม. น้ำหนัก ... อ้วนละกัน หน้าตาคล้ายดาราท่านหนึ่งครับ (คริสโตเฟอร์ เบญจคุณ) เขาบอกกันมาครับ เพราะว่าผมไม่สามารถมองเห็นหน้าตัวเอง จะมาว่าโกหกไม่ได้น้า สาเหตุที่ตาบอดก็เพราะว่า เกิดก่อนกำหนดแล้วเข้าตุ้อบครับ อบตั้งเป็นเดือนแน่ะ แสงส่องตาด้วยเลยทำให้ตาบอดครับ ตอนแรกก็เห็น ตอนหลังค่อยมืดจนปัจจุบันมองไม่เห็นเลยครับ ผมชอบสีฟ้า สีขาว ส่วนอะไรที่เป็นของใช้อย่างคอมก็ชอบสีดำครับ ดู Classic ดีมากครับ นิสัยร่าเริง กวน ๆ คุยสนุก มีน้ำใจครับ ไม่เชื่อถามเพื่นได้ เป็นคนตรงครับ เกลียดความอยุติธรรมเป็นชีวิตจิตใจ
เรียนครับ
เรียนที่ โรงเรียนสอนคนตาบอดกรุงเทพ คิดดูตอนปักที่หน้าอกตอนเด็กจะยาวแค่ไหน ตั้งอยู่บริเวณ 4 แยกตึกชัยก็แถว ๆ โรงพยาบาลรามานั่นแหละครับก็เรียนที่นั่นตั้งแต่อนุบาลจนถึง ม. 3 ครับม. 4 ก็ไปเรียนต่อที่สันติราศดร์วิทยาลัยครับจนจบม. 6 เทิม 1 แล้วโอนหน่วยกิจไปเรียนที่ กสน. เขต ยานาวาครับ เหตุผลที่เรียนไม่จบม. 6 ก็เพราะว่า อาจารย์ที่สอนวิชาออกแบบที่นั่นไม่ยอมให้แก้ ร. วิชาออกแบบครับ อาจารย์ที่ผมเรียนตอนม. 4 ก็แก้ตลอดมาแต่ก็ไม่ยอมให้ผ่านสักที ก็รุ้ว่าทำประดิษฐ์อะไรไม่เป็นก็พยายามทำที่สุดและก็ทำได้แค่นี้อ้ะครับ ไม่ผ่านสักทีเลยออกมาสภาพแบบนี้ครับ อีกอย่างนะครับ การบ้านก็ชอบให้ทำในหนังสือ คนตาบอดที่ไหนจะเขียนได้ในหนังสือ นอกเสียจากมีอาสาสมัครมาช่วยอ่านหนังสือหรือเขียนให้นี่แหละครับ คอมก็ยังไม่ค่อยเป็นเป็นแต่ระบบ Dos ซึ่งสมัยนั้นแพงเหลือเกิน เมื่อเรียน กสน. จบผมก็มาฝึกงานที่สมาคมครับ เป็นพนักงานสลับสายโทรศัพท์ หรือ โอบาเรเตอร์นั่นแหละครับ ช่วงนั้นมีโครงการที่จะทำวิทยุสื่อสารของสมาคมคนตาบอด ซึ่งผมก็เล่นอยู่แล้วจึงไม่ยากที่จะไปทำ เมื่อทำไปได้สักพักก็ลาออกมาเรียนที่ วิทยาลัยสารพัดช่างนครหลวงครับ ที่นี่ทำให้ผมได้ทำอะไรเป็นตั้งหลายอย่างและก็ทำอะไรให้ผมเจ็บช้ำในชีวิตได้เหมือนกัน ปัจจุบันก็เหลือบัญชีตัวเดียวครับ เป็นบัญชี 2 ครับ จบเทิมนี้ก็จะจบปวส.แล้วครับ วิชานี้พึ่งเปิดให้เรียนก็เลยเหลือตัวเดียว เป็นวิชาคนที่จบ ม.ปลายมาจะต้องเรียน และผมเองก็เข้าเรียนช้าด้วยก็เลยยังไม่จบครับ เอาเป็นว่าเรื่องเรียนก็มีแค่นี้อ้ะครับ
ว่าง ๆ
ผมชอบ เล่นคอม เน็ต โทรศัพท์ จัดรายการวิทยุครับ ผมชอบที่จะทำอะไรเพื่อคนอื่นบ้าง แม้จะไม่ได้มากเท่าไรแต่ก็ถือว่าจะทำสุดความสามารถที่มี
ขติประจำใจ คนตาบอด ทำอะไรได้มากกว่าที่คุณคิด นี่คือประวัติเล็กน้อย ๆ ครับ อ่านต่อได้ในหัวข้ออื่น ๆ นะครับ
