สวัสดีครับสำหรับผู้ที่สนใจเข้ามาอ่านของผม ช่วงนี้จะขอกลับมาทักทายเพื่อนซึ่งจะว่าไปแล้วก็ไม่ได้ทักทายมาเกือบครึ่งปีอยู่เหมือนกันเพราะว่าย้ายบ้านและก็ตอนนี้ได้งานทำแล้วครับ ส่วนงานอะไรนั้นรอไว้แถลงข่าวแล้วจะเอาข่าวมาแปะให้อ่านกันนะครับเพราะบริศัทที่ผมทำนั้นหลายท่านรู้จักกันดีอยู่แล้วเพียงแต่ว่ายังเป็นสิ่งที่บอกไม่ได้อยู่ เงินเดือนเป็นผลตอบแทนที่น่าพอใจมากครับ ทุกวันนี้ผมต้องออกจากบ้านที่ปทุมคลอง 3 แล้วขึ้นรถจากคลอง 3 ไปเสาวรีชัยไกลหน้าดูเหมือนกัน แต่ก็ไม่เป็นไรครับรถเมล์สมัยนี้นะครับผมขอพูดอะไร หน่อย ผมเป็นคนตาบอดครับเรื่องที่ว่า จะมีคนลุกให้นั่งหรือไม่ให้นั่งผมไม่สนแต่เรื่องที่ว่าคนท้องขึ้นมาแล้วพวกผู้ชายไม่ยอมลุกให้นั่งใช้หลักการนั่งหลับมันจริง ๆ เลยไม่ได้เรื่องเลยสมัยนี้ทำไมคนเราจิตใจมันเห็นแก่ตัวได้ขนาดนี้ เรื่องที่นั่งท่านรู้กันหรือไม่ว่า ที่นั่งริมประตูที่ติดกับประตูที่แรกเป็นของพระครับแล้วที่นั่งถัดมาเป็นของคนพิการครับนี่คือสิ่งที่จะบอก คนพิการสมัยนี้ไม่ได้ต้องการเรียกร้องให้ได้นั่งบนรถเมล์ผมทราบดีครับว่ามันไกลแต่คนท้องคนแก่ขึ้นมาทำไมไม่ให้นั่งจิตใจของคนสมัยนี้เป็นอย่างไรกันหนอ วันนี้ก็หมดเรื่องเขียนแล้วครับเอาไว้ว่างจะมาเขียนมุมมองแบบนี้ใหม่ ผมในถานะผู้อยู่ร่วมในสังคมคนหนึ่งอยากให้มีน้ำใจสักนิดเพื่อเมืองไทยจะได้เป็นสยามเมืองยิ้มที่สมบูรณ์ต่อไป ขอบคุณครับผม

By-Bye!

Written by: PjPancake