กว่าจะได้มาเขียนก็ทำเอานานเหมือนกันนะครับเพื่อน ๆ วันนี้ถือว่าเป็นโอกาสที่ดีที่มีอะไรจะมาเล่าให้ฟัง เรื่องก็มีอยู่ว่า ผมได้รับคัดเลือกจากบริษัท Matchbox ได้ไปถ่ายโฆษณาของเอไอเอส (ประเภทเดียวกับสานรักที่มีน้องต้นเป็นคนปีนต้นมะพร้าวที่ขาไม่ค่อยดีอ้ะครับ) แต่ผมเป็นคนตาบอดครับ ต่อไปนี้จะเล่าถึงโฆษณาคร่าวว่ามีอะไรบ้างให้อ่านกันนะครับ (เรื่องอาจมีการเปลี่ยนแปลงฉากแต่ผมจะเล่าภาพรวมให้ฟังครับ)

โฆษณาได้นำชีวิตจริงของผมไปทำเป็นภาพยนต์โฆษณา คือ ตั้งแต่ผมเป็นเด็กนักเรียนไปเรียนหนังสือ รอรถที่ป้ายรถเมล์แล้วขึ้นรถเมล์ จะสื่อให้เห็นว่าเรามีความพยายามแค่ไหน ไม่ว่าจะเป็นฝนตกหรือแดดออกเราก็ยังไม่ย่อท้อต่ออุปศักดิ์ เมื่อผเชิญกับปัญหากับการเบียดเสียดของคนบนรถเมล์ว่าเป็นอย่างไร การนั่งรถผ่านสะพานกรุงธนเพื่อที่จะไปเรียน มาถึงโรงเรียนก็จะเห็นภาพว่าผมซึ่งเป็นคนตาบอดเรียนคอมอย่างไร อาจารย์ที่สอนก็คือ อาจารย์สมพร หมานมา ซึ่งลองค้นดูใน google ก็จะทราบว่าอาจารย์ท่านนี้มีจิตใจที่เป็นกุศลและใจดีมาก ๆ ผมจึงให้ท่านมาสอนอยู่ในโฆษณาชุดนี้และได้มีฉากว่าเมื่อผมกลับมาที่บ้านผมได้ทำอะไรบ้าง ไม่ว่าจะเป็นประกอบคอมพิวเตอร์ (ซ่อมคอมตัวเอง) หรือนั่งอ่านหนังสือเบรลล์ เรียกได้ว่าแทบจะเห็นชีวิตประจำวันของผมเลยก็ว่าได้ครับ เมื่อเรียนแล้วต่อไปก็ถึงฉากที่เราไปสมัครงานที่ต่าง ๆ แล้วไม่มีใครสนใจกับการสมัครงานที่เราไปสมัคร จนได้รับโอกาสจากเอไอเอส และจะได้เห็นการทำงานของผมที่บริษัทของเอไอเอสพด้วยเพื่อน ๆ และคนปกติ ต่อมาก็เป็นฉากว่าผมได้นำเงินเดือนเดือนแรกได้พาครอบครัวไปทานข้าวที่ร้านอาหารครับ ซึ่งเป็นโอกาสที่ผมพยายามและหามานาน โฆษณาชุดนี้ผมเองอยากให้คนทั่วไปมองคนตาบอดเป็นปกติไม่ต้องสงสารขอแค่เห็นเขาเป็นเพื่อนในสังคมก็พอ อยากให้ยอมรับคนพิการว่ามีความสามารถและเตรียมตัวพบกับโฆษณาชุดนี้ได้เดือนหน้านะครับผม แสดงความคิดเห็นกันบ้างก็ดีนะครับ ขอบคุณที่เข้ามาอ่านนะครับ

edit @ 2007/05/27 18:18:40