ดูแล้วคอมเมนท์ไว้บ้างนะครับผม

ยังไงก็สู้ๆ ขอเป็นกำลังใจให้อีกคนนะครับ อยากให้สังคมช่วยเหลือกันไว้เยอะๆ อยากให้คนไทยรักกันมากๆครับ

เป็นกำลังใจให้นะครับ

อย่างน้อยที่สุดก็เป็นเครื่องพิสูจน์แล้วว่า คนที่มีปัญหาทางด้านร่างกาย ก็สามารถทำงานและมีคุณค่าเหมือนคนปกติทั่วไปนะครับ

แบบว่า "สู้ๆ" คะ

นอกจากเราจะเป็นกำลังใจให้แล้ว ยังอยากให้คุณเป็นคนที่เราควรเอาเป็นแบบอย่างด้วยค่ะ

ขอบคุณจริงๆที่มีคนแบบนี้อยู่บนโลก /|\

ได้ดูโฆษณาแล้วนะคะ

เก่งจังเลย...

ขอคุณนะคะสำหรับกำลังใจที่มีให้กัน

ขอส่งกำลังใจให้พี่ด้วยนะคะ

สู้ๆ เหมือนกันนะ

ขออนุญาตินำเรื่องราวดีไปบอกต่อในบล็อคผมนะครับ

มาเป็นกำลังใจให้อีกคนนะครับ
เดี่ยวนี้คนเรายอมรับเรื่องนี้กันมากขึ้น
ช่วยเหลือกันมากขึ้น
อีกไม่นานสังคมคงเท่าเทียมกัน

ได้ดูแล้วเหมือนกันค่ะ
สู้ๆอย่างเข้มแข็งต่อไปนะคะ

ดูแล้วค่ะ ภาพสวยมากเลย
คนเรายังยืดติดกับสิ่งภายนอกมาเกินไปถึงอย่างไงก็สู้ต่อไปนะค่ะ

อืมม์ โฆษณาตัวนี้นี่เอง.. อารมณ์ภาพสวยงามดีสมกับเนื้อเรื่องเลยค่ะ เพียงแต่ไม่ค่อยชอบการบริการของกิจการที่จ้างให้คุณประชาสัมพันธ์ให้เท่าไหร่

แต่ก็ต้องยินดีด้วยกับคนพิการ ถ้ามีองค์กรระดับนี้ให้โอกาส ถ้าAISตั้งใจทำอย่างจริงจังจริงๆ อย่างน้อยคนที่ใช้บริการอยู่ก็อาจยังรู้สึกได้ว่าสนับสนุนกิจกรรมนี้ไปด้วย ขออย่างเดียวคือทำจริงๆนะ อย่าสร้างภาพ เพราะไม่งั้นคงเป็นการซ้ำเติมคนพิการที่ปกติก็เสียเปรียบทางโอกาสอยู่แล้ว

ต้องขอโทษด้วยนะคะที่อคติไปนิด เพียงแต่มันคงไม่กี่ยวกับคนทำงานโฆษณาซักหน่อย ..แต่ยังไงก็ชอบงานชิ้นนี้ค่ะ

เป็นกำลังใจให้ครับ

เอ่อ.. มาสารภาพค่ะ ว่าที่คอมเมนท์ไปนั้น ไม่ได้รู้เรื่องเลยว่าคุณเป็นพรีเซนเตอร์โฆษณา ..มีพี่คนหนึ่งเขามาอ่านที่บลอกเรา แล้วเขาตามมาอ่านที่นี่ ด้วยความสนใจเขาก็เลยสะกิดบอกว่าชื่อบลอกนี้ ที่ชื่อเอก network นี่..ใช่ "เอกลักษณ์" คนที่เป็นนายแบบโฆษณาเลยหรือเปล่า..? เราถึงเพิ่งมาเอะใจ แหะ แหะ (พอดีว่าพี่เขาชื่อเอกเหมือนกันด้วยล่ะ)

ก่อนนี้เคยคุยกับคนหนึ่งในบลอกนี้ เขาทำงานโฆษณาเหมือนกัน แต่เป็นผู้กำกับ ก็เลยเหมานึกไปเอง ว่าคุณเป็นโปรดิวเซอร์อีกคน..ทำนองนั้น

ต้องขอโทษด้วยค่ะที่วันนั้นรีบๆ เลยไม่ทันได้อ่านดูให้ดีๆ (แต่ขนาดรีบแล้วนะ ยังอ่านบลอกคุณไปตั้ง 3เอนทรี*คอมเมนท์ไปด้วยทุกอันเลย) (ยิ้มให้อยู่นะ ฮิๆ) ชอบเรื่องบะหมี่มากเลยนะ

ยังตกใจไม่หายนะนี่ อ้อ เกือบลืมที่คุณคาดเดาเหตุการณ์ในอดีตที่เราเล่าในบลอกเราเอาไว้ ว่าตอนนั้นคงเป็นตอนที่คุณเกิดพอดีน่ะค่ะ คือ..อีฉันยังไม่แก่ขนาดนั้นน๊า คุณเกิดหลังอีชั้น 5 ปีเท่านั้นแหละ (ตอนนี้ทำหน้างอนอยู่ล่ะ 555)

คุณเอก เชื่อเรื่องลิขิต โชคชะตา หรือความรู้สึกสังหรณ์บ้างไหมคะ?

เราเองอาจจะคุ้นชื่อบลอกคุณเพราะเวบมาสเตอร์เคยกล่าวถึง ว่ามีผู้พิการทางสายตาเล่นบลอก exteen นี้ด้วย แต่ตอนเห็นชื่อคุณครั้งแรกที่เข้ามาคอมเมนท์ให้เรา ยังนึกว่าคงเป็นคนที่เคยมาคอมเมนท์กันมาก่อนเท่านั้นเอง ไม่คิดเลยว่าจะได้คุยกันและได้ทำความรู้จักคุณเข้าสักวัน กรี๊ดๆๆ(ดีใจค่ะ รู้สึกเป็นเกียรติ)

เมื่อวันที่คุณอัพบลอกเรื่องบะหมี่ เราก็ยังมองชื่อเรื่องที่หน้าแรกอยู่ ว่าน่าสนใจ กะว่าจะเข้ามาอ่าน แต่ก็มัวเลือกๆๆ แล้วก็ไม่รู้ไปอ่านบลอกใครก่อน สรุปวันนั้นเลยไม่ได้เข้ามาอ่าน

จนได้เข้ามาอ่านเอนทรีล่าสุดของคุณแล้วเลยเห็นเอนทรีบะหมี่อีกครั้ง 555 ดีใจจังที่ได้อ่านมันจนได้ แถมเป็นบทความที่ดี มีประโยชน์เสียด้วยสิ..(เกือบจะไม่ได้อ่านแล้วเนอะ เสียดายแย่เลยนะนั่น)

เรื่องมันไม่ใช่แค่นั้นหรอก แต่ทำไมไม่รู้ มันมีความรู้สึกบางอย่างที่แรง เกี่ยวกับการเข้ามาเจอเอนทรี่บะหมี่ของคุณอีกครั้งเนี่ย

เราเป็นคนเพี้ยนๆค่ะ บลอกเราบางครั้งก็เขียนขึ้นด้วยความโมโห 55 ยินดีที่ได้รู้จักนะคะ บลอกคุณมีเรื่องน่าอ่านเยอะ.. โอกาสหน้าจะเข้ามาอ่านค่ะ วันนี้ได้เวลานอนแล้ว ขอแอดบลอกคุณไว้ก่อนแล้วกันนะคะ บายจ้า

เราขอ Add mail ไปน่ะคร๊า ^^

สวัสดีค่ะ น้องเอก
พี่หนิงนะคะ (เด็กๆเริ่มเรียกแม่หนิงหรือป้าหนิงแล้วหละ) พี่หนิงดีใจที่ได้เจอ blog ของน้องเอกนะคะ พี่พูดถึงน้องเอกอยู่บ่อยๆ
พี่หนิงทำงานงานบริการสนับสนุนนิสิตพิการ มหาวิทยาลัยมหาสารคามค่ะ www.msu.ac.th/sa/dss ค่ะ พี่หนิงก็มีblog นะคะ http://gotoknow.org/blog/dss-msu-na
ขออนุญาต add เอ็มไว้คุยกันนะคะ
ขอบคุณค่ะ