ในวันนี้ถือว่าเป็นวันที่เตือนสติว่า "คุณเป็นผู้ใหญ่อีกปีแล้วนะ" มาคิด ๆ ดูก็จริง ๆ แฮะแต่เราดู ๆ แล้วยังเด็กอยู่เลยอ้ะ ก็ยังติงต๊องเล่นไอ้นั่นไอ้นี่ปัญญาอ่อนอยู่เลย

แต่ที่แน่ ๆ พ้นเยาวชนและ อดเป็นเยาวชนเลย แต่ที่แน่ ๆ มีสิ่งดี ๆ เกิดขึ้นมากมาย ไม่ว่าจะเป็น มีเน็ตเล่นแบบแรง ๆ "ชอบมากกกก" ตั้ง 2 เม็ค จริง ๆ แล้วก็ใช้

1 เม็คเอาทรูมูฟมาผูกเป็นซุปเปอร์ไฮสปีด จะอะไรก็ช่างเถอะเสียตังค์ทั้งนั้นแหละ มีบ้านใหม่ มีห้องส่วนตัว และที่สำคัญมีงานทำเงินเดือนนะเหลือใช้แบบพอดี ๆ ประมาณว่าอยากจะกินอะไรก็กินได้ไม่ต้องลำบากเหมือนแต่ก่อน

พอจะกินต้องมานั่งคิดแล้วว่า "จะกินดีไหมฟะ) มีเงินให้แม่ใช้ พาแม่ไปทานข้าวในเงินเดือนเดือนแรก นี่แหละความฝันที่จะพาครอบครัวไปกินข้าว เหลือความฝันอีกอย่างที่เราอยากจะทำก็คือพาคนรักไปเที่ยวทะเล

ค้างหนึ่งคืน เพราะจะได้มีเวลาไปเล่นกีต้าริมทะเลร้องเพลงให้แฟนฟัง เฮ่ออออ แต่ยังทำไม่ได้ซะที (ด้วยเหตุผลหลายประการ) หากเรามั่นใจแล้วว่าเราจะแต่งงานเมื่อไรเราจะทำตอนนี้ยังไม่ถึงเวลา

อยากอยู่คนเดียว หาประสบการณ์จากการทำงานและก็เพื่อน ๆ ไปก่อน เพื่อนบางคนมีภรรยา มีสามี ลำบากกันอยู่มากก็มี เราเองอยากให้เค้ามาอยู่กับเราแล้วสบาย ๆ มีพร้อมทุกอย่างสำหรับเขา

หากไม่ทุกอย่างก็ขอให้ได้มากกว่านี้อีกหน่อยถึงจะคิดแต่งงาน บ้านของผมเริ่มจากศูนย์จริง ๆ ไม่มีอะไรทุกวันนี้ก็โอเคและ และก็อยากให้ดีต่อ ๆ ไป ไม่คิดว่า 25

ปี จะดีได้ขนาดนี้เคยได้ยินเขาพูดว่า ไม่ดีก็ร้ายไปเลย ว่าแล้วของเราก็ดีมากเลย ทั้งถ่ายโฆษณาให้เอไอเอส ทำงานกับเอไอเอส ซึ่งเราคิดว่าเราภูมิใจในองค์กรนี้

เราถือว่าเป็นแบบอย่างให้กับบริษัทอื่น ๆ ได้คิดหรือสะดุดกับความคิดของเอไอเอสว่า ยอมรับความสามารถของคนพิการ ทุกวันนี้ ห้องนอนเราก็ติดแอร์ คนอื่นอาจจะว่า

มันพิเศษตรงไหน แต่เราว่ามันพิเศษตรงที่ว่า เป็นเงินเราทุกบาททุกสตางค์นั้นเอง มือถือเครื่องใหม่ที่อยากได้เอามาใส่โปรแกรมเสียงให้มันพูดได้ "แม้จะพูดได้แต่ภาษาอังกฤษก็เถอะ"

ฟังเพลงได้แต่แฮ๊งบ่อยฉิบเป๋ง ทำใจแล้วเพราะได้ยินมาว่า "มันก็เป็นอย่างนี้แหละ" วันที่ 16 มิถุนายน นอนทั้งวันเลย ก็อยากจะนอนพักผ่อนเพราะว่าต้องเอาแรงไปทำงานวันจันทร์

ได้ข่าวว่า 17 มิถุนา เพื่อนจะมาดูบ้านเค้าว่าถึงไหนแล้ว ก็เลยจะมากัน แล้วมีเพื่อนอีกคนเขาแต่งเพลงเองร้องเองเค้าจะมาปรึกษาเรื่องการขายแผ่นของเขาและแผนการผลิตในชุดที่สองของเขา

เอาเป็นว่าวันนี้จะมีอะไรผมไม่รู้แต่ท่านสามารถ

กดที่นี่เพื่ออ่านเรื่องราวใน 17 มิถุนายน ปีที่แล้วครับ

ได้นะครับ เอาเป็นว่าไม่ได้เขียนเพื่ออะไรแต่เพื่อเตือนสติตัวเองว่า "เป็นผู้ใหญ่ขึ้นอีกปีแล้วนะ" ที่บ้านแห่งนี้ (exteen) ก็เขียนครบ 1 ปีแล้วในวันที่ 06-06-2006

นะครับ ยินดีที่จะนำความรู้และอื่น ๆ มาให้อ่านถ้าคิดว่ามีประโยชน์ก็เรียนเชิญได้นะครับ สำหรับวันนี้จะเกิดอะไรขึ้นเดี๋ยวมาเล่าให้ฟังครับ

เพลงที่ท่านได้ยินขอเปิดเพื่อลำลึกถึงพระคุณแม่ครับ และขอสัญญาว่าผมจะไม่ทิ้งแม่ไปไหนครับ

ขอบคุณท่านแม่

ขอบคุณพี่สาวใจดี

ขอบคุณน้องสาวสำหรับเค้กวันเกิดในวันนี้เวลา เที่ยงคืนกว่า ๆ อวยพรเป็นคนแรกเลย

ขอบคุณเพื่อน ๆ ที่สนิททั้งหลาย

ขอบคุณพี่ ๆ ที่ ACC ทุกคนที่มีความยินดีกับความสามารถของเหล่าคนพิการ

ขอบคุณเอไอเอส ที่ให้โอกาส

ขอบคุณทุก ๆ คนที่รู้สึกดีกับผมตั้งแต่เกิดจน 26 ปีในวันนี้ หากสิ่งใดทำไม่ดีต้องขออภัยด้วยนะครับ

ขอบคุณทุกคนที่เข้ามาอ่านนะครับ

สุดท้ายนี้ขอให้ทุกคนมีสุขภาพแข็งแรง มีความสุขในครอบครัว การงานและหน้าที่ คิดสิ่งใดขอให้สมปรารถนานะครับ

ร่วมกันสร้างสรรค์สิ่งดี ๆ ให้กับคนพิการในสังคม จะได้ไม่เป็นภาระของใคร

เราไม่ต้องการความสงสารขอแค่มองเราเป็นคนปกติก็เพียงพอแล้วครับ

สิ่งที่ดังก้องอยู่ในใจเสมอมานั้นก็คือ

"ผู้พิการด้านสายตา มีความสามารถมากกว่าที่คุณคิดนะครับ)

โชคดีทุกคนครับ แล้วเจอกันในเรื่องต่อ ๆ ไป ขอบคุณที่เข้ามาอ่านครับ

สวัสดีครับ

By-Bye!

edit @ 2007/06/17 03:57:07