ก.กิ๊ก หาไม่ยาก ไม่ลำบากแค่ม่อไว้
ข.ไข่ ไขหัวใจ ไช้คารมนิยมกัน
       ฃ.ขวด ชวนดวดเหล้า เมื่อกิ๊กเราสนิทกัน
ค.ควาย ใช้เรียกกัน เมื่อแฟนท่านเป็นกิ๊กเรา
      ฅ.ฅน ค้นหาไป ค้นหาใคร ถูกใจเขา
ฆ.ระฆัง ดังปลุกเร้า ให้ใจเราเส่ากระสั่น
      ง.งู อยู่บนหัว มีกันทั่ว ตัวเราท่าน
จ.จูบ จูบเธอนั่น สุดระส่ำ สำราญใจ
       ฉ.ฉิ่ง หญิงกิ๊กคู่ เพลินเพลินอยู่ มิสนไข่
ช.ช้าง ช่างประไร เรื่องหัวใจ ไม่เกี่ยวกัน
      ซ.โซ่ อย่าเซ่อซ่า แฟนเดินมา พากิ๊กหลบพลัน
ฌ.เฌอ บอกเธอนั่น แค่เพื่อนกัน มิมีไร
        ญ.หญิง นั่นโปรดรู้ ผู้ชายเจ้าชู้ พิสูจน์ดูได้
ฎ.ชฎา พาสวมใส่ ต่อหน้าแฟนไซร้ จำต้องใส่ชฎา
        ฏ.ปฏัก รักแอบซ่อน สาววัยละอ่อน ร่อนหัวใจมา
ฐ.ฐาน มิพานช้า รากฐานแน่นหนา พาแฟนเชื่อใจ
        ฒ.เฒ่า เธอไม่โง่ อุตส่าห์โม้ หลายนาที
ณ.ณรงค์ จงต่อสู้ บอกให้รู้ ให้ชัดเจน
        ด.เด็ก ที่เธอเห็น เป็นเพียงเพื่อนโปรดเชื่อที
ต.เต่า เธอไม่โง่ อุตส่าห์โม้ หลายนาที
        ธ.ธำรงค์ อันวงนี้ พี่ให้น้องแต่ผู้เดียว
ท.ทูน หัวของผัวจ๋า เชื่อเถิดหนา เธอมะเกี่ยว
        ถ.โธ่ถัง ม่อตัวเดียว ทำเราเสียว เกือบเลิกกะแฟน
น.น้องหนู ต้องระวัง เจอครั้งหน้าอย่าเกาะแขน
        บ.บอก บอกกับแฟน ที่เกาะแขน แค่น้องกัน
ป.ปลา ปลอดเรื่องแล้ว หัวใจแป้ว แป่วนะนั่น
        ผ.ผึ้ง ผู้กิ๊กกัน ความสำคัญ ต้องรองแฟน
ฝ.ฝ่อ เธอจับได้ เราให้ใครไปควงแขน
        พ.พอ พอแล้วแฟน จะหวงแขนมิแบ่งใคร
ภ.สำเภา เราเขารู้ พินิจดู พอรู้ได้
        ม.ม่อ กันต่อไป ตราบหัวใจยังกิ๊กกัน
ย.หยุด พอแฟนรู้ เธอไม่อยู่กิ๊กต่อพลัน
        ร.เรา เรากิ๊กกัน แสนสุขสันต์ สำราญใจ
ล.ล่อ หลังป้อกิ๊ก ระรี้ริก กิ๊กชอบใจ
        ว.ว๊า พาหน่ายใจ กิ๊กบอกไม่ เมนเธอมา
ศ.เศร้า เฉาเลยนี่ โถได้ที่ หนีแฟนมา
        ษ.ษอ อะไรหว่า ตูจะบ้า ขอผ่านไป
ส.เสือ หิวโซเซ โอ้ละเห่ แสนเสียใจ
        ห.หา ลาก่อนนู๋ เดี๋ยวแฟนตรู เค้ารู้ทัน
อ.อ่วม แน่เลยฉัน ถ้าแฟนนั้น เค้ารู้ที
        ฮ.นกฮูก ตัวสุดท้าย ก่อนจากไปในวันนี้ ท่องไว้ นะเด็กดี หากคิดมี(กิ๊ก)ไว้แก้เซ็ง

ได้รับจากการ forward เมล์มานะครับ อ่านเล่น ๆ อย่าคิดมาก

สวัสดีครับ หัวข้อนี้อ่านดูก็รู้แล้วว่าคืออะไรแต่ถ้าอยากทราบรายละเอียดก็อ่านต่อไปกันนะครับ

     เมื่อตอนผมเรียนตั้งแต่อนุบาล-ม. 3 ผมก็ได้กิน เล่น เรียน และอื่น ๆ ในโรงเรียนนี้ครับ นับว่าเป็นเวลา 10 ปีเลยทีเดียว โรงเรียนสอนคนตาบอดกรุงเทพเป็นโรงเรียนสอนคนตาบอดแห่งแรก เป็นโรงเรียนเอกชนเพื่อการกุศล โรงเรียนนี้ได้รับเป็น ราชินูปฐัมย์ด้วยครับ ตั้งอยู่ ณ เลขที่ 420 ถนนราชวิถี แขวงทุ่งพยาไท เขตพยาไท กรุงเทพ 10400 โดยอยู่บริเวณ แยกตึกไชยครับ โรงเรียนนี้จะมีมูลนิทิช่วยคนตาบอดอยู่ด้านหน้าครับ ถ้าหากท่านใดสนใจจะไปบริจากให้กับน้องที่เป็นคนตาบอดเหมือนผมก็เชิญได้นะครับ

โครงการเลี้ยงน้องนี้เกิดขึ้นจากความคิดของผมเองครับ คิดแล้วก็บอกกับเพื่อน ๆ ว่าอยากจะเลี้ยงน้องตาบอดครับ ก็เลยเป็นโครงการที่ว่า เราจบจากไหนมาเราก็จะกลับไปเลี้ยงที่นั่นนะครับ นั่นก็หมายความว่า จะเหลือที่นครราชสีมา เชียงใหม่ เป็นต้นครับ โครงการนี้มีขึ้นมาโดยการร่วมมือจากเพื่อนที่ทำงาน ณ เอไอเอส ที่เป็นคนตาบอดทั้งหมด รวม 11 คน เก็บเงินทีละนิดทีละหน่อยก็ได้งบมาส่วนหนึ่งครับ แล้วเราก็จัดเลี้ยงกันในวันพรุ่งนี้ครับ 21 ธันวาคม 2550 เวลา 18.00 น. ครับ
รายการ
อาหารเป็นข้าวขาหมู ร้านน้าอ้วนจรัญ 68 ครับ อร่อยมั้ก ๆ ไอสครีม จากลุงสมพร แก้วเรือนทอง โดยผู้นำมาคือพี่สมคิด แก้วเรือนทอง ลูกชายของคุณพ่อสมพร ซึ่งเป็นสิทธิ์เก่าที่นี่เช่นเดียวกันนะครับ ที่เรานำไอสครีมนี้มาเพราะว่าลุงสมพรมีประสบการณ์ในการทำไอสครีมกะทิ มาขายมากกว่า 30 ปี สนใจนำไปจัดงานเชิญได้นะครับที่
Ake_298@hotmail.com
แล้วจะให้รายละเอียดไปครับผม ในการจัดการเลี้ยงครั้งนี้ขอขขอบคุณเพื่อน ๆ และก็ทุก ๆ คนที่ให้ความร่วมมือครับ

    สวัสดีครับวันนี้เขียนด้วยความอึดอัดเต็มที่นะครับ และที่เขียนนี่อยากให้คนรู้กันว่าองกรณ์ของคนพิการก็มีแบบนี้
 องค์กรคนพิการมีหลายองค์กรมากซึ่งจะแยกออกไปอีกหลายประเภทเช่น ของคนหูหนวก คนตาบอด พิการด้านเคลื่อนไหว และอื่น ๆ ครับ แต่ผมอยู่กับองค์กรของคนตาบอด และองค์กรตาบอดก็มีหลายองค์กรเช่นเดียวกันครับ ผมขอสมมุติว่าองค์กรนี้ว่าองค์กร ก นะครับ และองค์กร ข คือองค์กรเอกชนที่ยื่นมือเข้ามาช่วยนะครับ
องค์กร ข ได้สร้างอาชีพให้คนพิการได้มีอาชีพทำงาน เป็นอาชีพที่องค์กรไหนไม่เคยมอบให้เลย ถือว่าเป็นมิตติใหม่ของอาชีพของคนพิการเลยก็ว่าได้ และจะมอบต่อไปเรื่อย ๆ เพื่อให้สิ่งที่ทำนี้ยั่งยืนต่อไป
องค์กร ก มีโปรแกรมสำหรับคนพิการกลุ่มหนึ่งอยู่ ซึ่งมีสิทธิ์ที่จะสามารถแจกให้กับคนพิการได้ ซึ่งสามารถแจกได้แต่เพียงผู้เดียวครับ เมื่อองค์กร ข ได้ไปปรึกษากับอวค์กร ค ซึ่งเป็นองค์กรเพื่อคนพิการเช่นเดียวกัน และได้ร่วมมือทำสิ่งเหล่านี้ให้เกิดขึ้นมา แต่โปรแกรมที่ได้มาคือมาจากอาจารย์ท่านหนึ่งในองค์กร ค ซึ่งนั่นก็หมายความว่าองค์กร ข ไม่ทราบว่าจะต้องเอาโปรแกรมนี้จากองค์กร ก ได้แต่เพียงผู้เดียวแต่ได้ติดตั้งไปแล้ว และเมื่อผ่านไปเมื่อองค์กร ก ได้รับข่าวก็ได้กล่าวหากันในวงในว่า (คนตาบอดที่ทำงานอยู่ในองค์กร ข สนับสนุนให้ใช้ของเถื่อนโดยไม่แจ้งองค์กร ก) ซึ่งความจริงแล้วคนตาบอดในนั้นก็แจ้งแล้ว แต่ตอนนั้นองค์กร ข ยังไม่ทราบว่าต้องไปขอที่องค์กร ก จึงเป็นเรื่องเป็นราวและต่อมาอีกสักพักก็อ้างว่าจะฟ้ององค์กร ข เพื่อจะได้มีข่าวดัง ๆ แต่ทางคนตาบอดได้รู้ก่อนจึงแจ้งให้กับทางผู้ใหญ่ในองค์กร ข ได้ทราบและได้ไปตกลงและทำความเข้าใจใหม่แต่เมื่อทางองค์กร ข ได้ออกมาจากองค์กร ก แล้วได้มีการพูดลับหลังว่า "องค์กร ข ได้เอาของมาซูฮก" พูดมาได้อย่างไร แล้วเมื่อมีงานที่ทางองค์กร ก ต้องทำเกี่ยวกับอาชีพคนพิการจึงขอรูปมายังองค์กร ข มันไม่เอาเปรียบกันไปหน่อยหรอ ***จะเอาเปรียบกันไปถึงไหน** นี่และมือไม่พายเอาเท้าราน้ำและก็ยังจะมาเอาหน้าเอาตากับเราอีกนะครับ ผมเองเป็น 1 ในสมาชิกองค์กร ก และทำงานอยู่ในองค์กร ข ยังรู้สึกว่า เอกชนยื่นมือเข้ามาช่วยแล้วทำไมคนตาบอดถึงจะได้ทำกับเขาอย่างนี้ และอีกอย่างนะครับ ทางองค์กร ข ก็เกรงใจเขาซะทุกอย่างไม่อยากให้ระหองระแหงกัน แต่องค์กร ก ไม่เคยรู้สึกอย่างนี้กับองค์กร  ข เลย จิตใจพวกคนเหล่านี้ทำไมถึงแสนดำและไม่รู้จักปรับปรุงตัวเองเลย ผิดหวังมาก

ปล. ข้อความนี้เขียนขึ้นในที่ส่วนตัวเป็นบทความที่มาจากคนที่พบเจอประสบการณ์
ห้ามทำซ้ำหรือคัดลอกไม่ว่าจะเป็นทั้งหมดหรือบางส่วนไปดัดแปรงหรือแก้ไข และไม่มีผลต่อกฎหมายใด ๆ ทั้งสิ้นเพราะไม่ได้เขียนว่าลงไปว่าเป็นใคร แต่ผู้อ่านจะรู้ได้เองจากการเข้ามาอ่านในที่แห่งนี้

ขอบคุณที่เข้ามาอ่านนะครับ
Written by: PjPancake

edit @ 13 Oct 2007 10:51:44 by PjPancake